Deze digitale platformen doorbraken bestaande marktverhoudingen. Er kwam een kloof tussen wat kan en offline mag. En dat is nu ook gaande in de markt van mobiliteit.

Digitale platforms als verbindende factor

Digitale platforms verbinden kleine aanbieders met individuele vragers. Met ICT als ‘onderlegger’ is (inter)nationaal opschalen ongekend goedkoop en gemakkelijk. Airbnb deed dat met overnachtingen, Snappcar en MyWheels met leenauto’s en Uber met taxiritten. Dat kan hard gaan.

Welk bedrijf wist eerder binnen vijf jaar na haar oprichting tot kamervragen te leiden op andere continenten? Uber deed het meermalen. Wat nu nog een aanbieder is in een nichemarkt kan morgen volledig up-and-running zijn in de mobiliteitsmarkt. Dat zijn kansen én bedreigingen. Waar Uber zich positioneert als versterking van het openbaar vervoer op de first- en last mile, is BlaBlaCar in Zuid-Europa al een regelrechte concurrent voor openbaar vervoer op de lange. En Bridj moet nog komen.

Wat nu nog een aanbieder is in een nichemarkt kan morgen volledig up-and-running zijn in de mobiliteitsmarkt.

Smart Mobility ecosysteem

In het ‘Smart Mobility ecosysteem’ van de toekomst zie ik straks vier type stakeholders: de overheid als opdrachtgever van collectief vervoer en infrastructuur, de traditionele vervoerder die voertuigen en chauffeurs aanbiedt tegen betaling, de energieke samenleving die lokaal en op kleine schaal zorgt voor basismobiliteit naar winkels, doctoren en ontmoetingsplekken en tot slot: de makelaars. Dat roept de vraag op: Wie verdient straks wat?

Hebben onze Openbaar vervoerbedrijven de ‘genen’ in uw organisatie om de ‘buurtbus van de toekomst’ echt een stap verder te brengen. De AirBnb van mobiliteit? Of is dat nu juist een mooie kans voor de technostartups met hun online aanpak? Trekken de Arriva’s, NS-en en Connexions van deze wereld zich terug op hun ‘niche’: de grote drukbezette lijnen? Kiezen ze? Of wordt er voor hen  gekozen?